Konduktismoa

Konduktismoa jokaera kanpotik datozen estimuluen eraginez sortutako erantzuna dela baieztatzen duen teoria eta eskola psikologikoa da. Ivan Pavlov fisiologoa (1849-1936) eta J. B Watson psikologoa (1878-1958) izan ziren teoria horren aitzindariak, eta bereziki B. F. Skinner-ek (1904-1990) garatutakoa. Eskola horren hasierako oinarri metodologikoa gogamenaren ukapena izan zen, zuzenean behatu ezin daitekeenez, psikologian ere natur-zientzietako metodoak baliatu nahian; hala ere, ondorengo konduktista batzuek (George Herbert Mead, esaterako) gogamenaren beharra aldeztu zuten jokaera azaltzeko. Albert Bandurak konduktismoaren berreraketa egin zuen bere Ikaskuntza Sozialaren teoriarekin.

Konduktismoaren abiapuntua estimulua da. Hortik,  jokaera estimulu eta erantzunen arteko erlazioa besterik ez litzateke izango. Konduktismoan erantzunak baldintzagabeak edo berezkoak, haur batek janari goxo bat ikustean jateko gogoa sentitzea adibidez, edo baldintzatuak edo ikasiak, gurasoak datozenean janari goxoa dakartenean jateko gogoa sentitzea adibidez, bereizten dira.