Absolutismoa eta monarkia absolutistak

Luis XVI. Frantziakoari Eguzki Erregea deitzen zitzaion, garbi utziz guztien gainetik zegoela.

Agian, absolutismo moral edo etikoari buruz bilatzen ari zinen. 

Politikan, absolutismoa botere osoa (absolutua) pertsona bakar baten esku jartzen duen erregimen politiko autokratikoa da. Bereziki Europan XVI-XVIII mendeetan garatutako monarkiei aplikatzen zaien terminoa da, monarkia absolutu edo absolutista direlakoei alegia. Horien adibideak Filipe V. Espainiakoaren eta Luis XIV.a Frantziakoaren monarkiak dira. Monarkek duten botere absolutu edo erabatekoa ulertzeko, argia da Luis XIV.aren esaldi ospetsua: L'état, c'est moi (‘Estatua ni neu naiz’); argi uzten duena monarkaren esku zeudela botere legegile, exekutibo eta judizial gorenak. Absolutismoa justifikatzeko Jainkoaren borondatea aipatzen zen, baina hala ere arrazoiz ere defendatu zen sistema politiko absolutua, zabaltzen ari ziren estatu inperialistak modu zentralizatu batez zuzendu beharra argudiatuz. Edonola ere, absolutismoa nazio estatuen eta kapitalismoaren garapenerako ezinbesteko fasea izan zen, feudalismotik abiaturik , estatuko egitura politikoak zentralizatuz eta aldi berean burgesiaren nahiz nobleziaren interesak defendatuz.