Entelekia

Entelekia (grezierazko ἐντελέχεια , “entelekeia”, hitzetik; literalki betea edo bukatua dagoena, “telos” edo "helburu", eta “echein” edo "izan" hitzetatik) Aristotelesen filosofiaren kontzeptua da, substantzia bat bere potentzia guztiak agortu eta betetasuna eskuratzen dueneko perfekziozko egoera izendatzeko, substantziari dagokion azken helburura, aktura alegia, helduz. Adibide gisa, arbola haziaren entelekia litzateke, hazia arbola eginda burutzen baitu bere xede osoa.

Adiera arruntean, entelekia erreala edo gauzatu ezin den den zerbait izendatzeko erabiltzen da.