Inbertsioa

Inbertsioa partikularrek, enpresek eta bestelako eragile ekonoikoek haien diru-soberakinak edo aurrezkiak ekoizpen-faktore fisikoak eskuratzeko baliatzea da (makina barri bat erosi, enpresako bazkideek jarritako diruarekin). Finantza-inbertsioak ere badaude, aurrezkiak eta soberakinak finantza-aktiboak eskuratzeko erabiltzen direnean (akzioak erosi, gero salduta mozkina ekarriko dutelakoan). Nolanahi ere, inbertsioa ekoizteko zein mozkin gehigarriak izateko beste zerbaitetan dirua jartzea da.

Inbertsioa finantzarekin lotzen da gehienetan, ekonomian ziklo bat osatuz. Inbertsioa egiteko baliabide nahikorik izan ez eta baliabide gehigarriak eskatu beharrean dago inbertitzailea, bere inbertsioa finantzatu egin behar du alegia. hain zuzuen, inbertsio prozesua zeharkakoa izaten da ekonomian diharduten eragile guztien artean: batak bestea finantzatzen du, horrek beste bat finantzatzeko, eta ..., azkenean inbertsio erreala edo produktiboa, aktibo produktiboak eskuratuz, egingo duenarenagan heldu arte.  Inbertsioa faktore dinamizatzaile garrantzitsua da ekonomian, eskaria gehitzen baitu sistema ekonomikoan, eta behin eta berriz gainera, efektu bidertzaileak sortuz ekonomian; gainera, inbertsioak produktibitatea ere gehitzen du, inbertsioak ekoizpen-bideak (makinak, ...) berritzea dakarrelako, ekoizpena modu eraginkorragoan burutuz horrela. Horrela, garapen ekonomikoaren giltzarrietako bat dela esan daiteke zalantzarik gabe.

Maila mikroekonomikoan, berriz, inbertsio prozesuak erabaki-prozesu zorrotza beharko luke, etorkizunean izango diren diru-sarrerak eta irteerak behar bezala estimatuz, interes-tasa batez deskontatuz, eta azkenean inbertsioak emango duen errentagarritasuna kalkulatuz.

Ikus, gainera