Zehar estilo librea

Zehar (zeharkako) estilo librea edo zehar estilo askea narratzailearen ahotsa eta pertsonaien ahotsak batera jartzen dituen narrazio-estiloa da, pertsonaien hotsa adierazteko aditz nagusirik gabe (esan, adierazi, galdetu, pentsatu, oihukatu) edo bestelako markagailurik (komak, gidoiak) gabe.


Adibidea

Zuzeneko estiloa: Liburua bukatu eta pentsatu zuen: "Inoiz irakurri dudan libururik onena".

Zeharkako estiloa: Liburua bukatu eta inoiz irakurri zuen liburu onena zela pentsatu zuen.

Zeharkako estilo librea: Liburua bukatu zuen. Inoiz irakurri duen liburu onena.


Beraz, zehar estilo librean narratzaileak pertsonaiaren lekua hartzen du nolabait eta haren sentsazio, pentsamendu eta hitzak bereganatzen ditu, bereak balira bezala edo barru-barrutik ezagutuko balu bezala.  Beraz, pertsonaien barne munduan sartu eta haien lekuan jartzeko diskurtso egokia da bereziki, bere ekintzak kontatzeko baino. Zehar estilo libreak baditu beste abantaila batzuk: testua arindu egiten du, irakurtzeko errazago bilakatu, eta narrazioa egiazkoago bihurtzen du.

Bereziki literatura modernistan erabilitako baliabidea izan da, pertsonaien prozesu mentalak narrazioaren ardatz bilakatu zirenean. Zehar estilo librea erabiltzen nabarmendu zen idazlea Gustave Flaubert (1821-1880) izan zen, bereziki Madame Bovary (1857) lanean. Faubertek berak adierazi zuenez, zehar estilo librari buruz, "artista Jainkoa kreazioan bezala azaldu behar da bere lanean, nonnahi antzeman behar da, baina ikusi gabe".


Artikulu hau honela aipatu: Sarasola, Josemari, "Zehar estilo librea"; Gizapedian, urria 17, 2018, https://gizapedia.hirusta.io/zehar-estilo-librea/.