Zer barkaturik ez (Alberto Ladron Arana): laburpena

Zer barkaturik ez Alberto Ladron Aranak idazle nafarrak 2011an plazaraturiko eleberri beltza da. 317 orrialde ditu, 25 kapitulutan banaturik.

Laburpena

I kapitulua

Mikel Julen anaiaren etxera sartzen da, ezkutuan, beheko bizilagunak abisatuta itoginak daudelako. Julenek hilabete batzuk eman ditu kartzelan eta aske geratu ondoren gurasoena izandako etxe horretara , non hainbat urtez  elkarrekin hainbat urtez bizi izan ziren. Bainugelara sartu eta konketa urez gainezka ikusten du, eta lurren ur putzu handia. Putzua xukatzen hasi eta odol arrastoak ikusten ditu. Tarteka Lidia emazte ohiaren hotsa aditzen du bere buru barruan, bere kontzientzia balitz bezala, etxetik alde egiteko esaten. Sukaldera joan eta garbigailuan ere odolez zikindutako arropa ikusten du. Garbigailuko praka batzuetan, Frankfurtetik Bilborako hezgakizn tiketa ikusten du, Heinrich Fritz izenarekin. Prakak beste arropekin garbigailura sartu berriz eta garbitzen ditu. Bainugelara itzultzen da desataskatzaile batekin, eta konketari ura kentzen duenean, barrutik gizon baten hatz txikia atera dela  ikusten du, erabat asaldaturik.

II kapitulua

Mikelek ez daki zer egin, poliziari deitu behar dion ala ez. Asteartea da, eta seguru asko asteburuan gertatuko zen dena delakoa. Ez daki krimena edo istripua gertatu den etxean. Hatz txikia komunetik behera bota zuen, aurkitu eta denbora gutxira. Urduri dago guztiz eta ez daki zer egin, Lidiaren hotsa buru barruan aditzen duen bitartean. Julenen telefonora deitu eta mezua uzten dio, galdetuz ondo dagoen.

Asteazkenean bertan Armentia izeneko polizia baten deia hartzen du, eta Julen Izu Goñiren anaia den galdetzen dio, ea non dagoen. Mikelek dio duela urtebete t'erditik ez duela ikusi eta kartzelan ez ziola bisitarik egin. Poliziak galdetzen dio ea droga hartzen duen, Mikelek ezetz uste du, baina poliziak dio Baztango desintoxikazio zentro batean izena eman zuela duela bi aste. Kartzelan droga hartzen zuenik baztertzen du poliziak, orduko odol analisiek ez baitute droga arrastorik erakusten. Mikel guztiz harriturik dago. Zentroari su eman zion igandean baten batek, eta hainbat lekukok Julen identifikatu dute su emaile bezala. Zauritu larririk ez zen izan, Julenek berak abisua eman zuelako. Koktel molotovekin agertu zen oihuka, eta koktel bat botatakoan, geldiarazten saiatu ziren, baina borrokan, Juleni beste kokteleko botila puskatu eta zauritu egiten da. Horrek esplkatzen du itxuraz konketako hatzamarra. Julen geldiaraztea lorzten dute, baina berehala gizon zahar bat agertzen da pistola eskuran harturik, ezkerreko belarria falta zaiola, eta Julen askatzeko agintzen du. Hala egiten dute eta gizon zaharrak eta Julenek elkarrekin alde egiten dute. Poliziak galdetzen dio ea non egon daitekeen, Mikelek ideiarik ere ez, baina Maite izeneko neska batekin zebilela dio. Poliziak dio Julenen etxean egon dela, eta odol arrastoak aurkitu dituztela. Bere autoan ere odola aurkitu dute, eta kasualitatea: Julenen etxetik urrun topatu dute autoa, eta Mikelen etxetik oso hurbil. Gainera, Armentiak dio bizilagunak esan diela deitu diola Mikeli, baina Mikelek dio ez dela joan etxe horretara, pentsatuz Julenek konponduko zuela. Armentiak bukatutzat ematen du itaunketa, eta Mikel urduri geratzen da, Lidiaren ahotsa entzuten bere buruan, bere jokabidea mespretxatuz.

III kapitulua

Mikel psikologoaren kontsultan dago, berarekin egin ohi duen terapia garatzen, erlaxatuz eta pentsamenduak kontrolatuz elgia, Lidia emazte ohiarekin duen obsesioa burutik kentzeko. Mikel ez da oso baikorra terapiari buruz eta beti bezain gaizki dabil. Kontsultara joateko arrazoi bakarra gaixo agiria jasotzea da, bajan jarraitzeko.  Egunkariak erosi eta Julenen inguruko gertakarien berri ematen dute, baina haren izena zehaztu gabe. Suteak zentroaren ondoko biltegia guztiz kiskali du. Baja-agiria hartu eta Ogasunean entregatzen du, hango langilea denez. Haren hutsunea ez dute nabaritu lantokian. Kalera doa, zigarretak piztuta, emazte ohia kendu ezinik, horrenbesteraino non uste duen jendeak emazteak utzi duela ere badakien. Paranoiko bihurtzen ari da.

IV kapitulua

Mikel etzanda dago etxean, lur jota eta erretzen. Etxe osoari dario tabako kiratsa. Ateko txirrina jotzen du norbaitek. Ireki eta neska eder bat aurkitzen du. Mikel Izu den galdetzen dio, Julenen anaia. Mikelek baietz dio, baina berarekin ez duela harreman handirik. Neskak bere burua aurkezten du: Lucia Baena da. Julen ez du ezagutzen baina hil ala bizikoa zaio bera aurkitzea. Neska Almeriatik etorri da trenez, albisteetan Baztango sutearen berri entzunda; egia esan, benetan aurkitu nahi duena Julenekin zihoan gizon zaharra da, belarria falta zitzaiona. Armentia inspektorearengana joan da lehenbizi baina hark ez dio ezer esan Juleni buruz, eta Mikelengana joatea erabaki du azkenik. Aitonarengatik dago Julen eta gizon zaharraren bila, berak kontatu zion istorio baten haritik.

Luciaren aitona Baztanen ari zen soldadutza egiten 1941ean, 19 uerterekin. Mugak kontrolatzea zen bere lana. Gogorra zen lana, bereziki eguraldiagatik. Argazki bat erakusten dio, non bere aitona agertzen den, gazte, soldadu alemaniar batekin, Kurt izenekoa. Izan ere, espainiar eta alemaniar soldaduak maiz elkartzen ziren, adiskidetasunean. Urtebete zeramala, koronelak soldaduak elkartu eta muga pasa behar zuen gizon talde bat harrapatu behar zutela adierazi zien, misio inportante batean. Soldadu gehiago ere ekarri zituzten horiek harrapatzeko. Informazioa alemanengandik etorri omen zen. Elurra izugarri ari zuelarik, mendian gora, eta tiroak entzun ziren aldera hurbildurik, soldadu zaurituak ikusi zituzten, baina erasotzaileak alde eginak ziren ordurako. Egoera latza da, zaurituak eraman ezinik. Neskaren aitona urrundu egin zen kaka egiteko, eta itzuli eta gero galduta aurkitu zen. Beldurrez zegoen, hotzak akatzen, eta mendian behera hasi zen ero moduan, eta borda batera iguratzean odol arrastoa ikusi zuen. Bordara oihuka sartu, baina barruan mutil izutu bat bakarrik aurkitu zuen, beldurrez hura ere, besoan zauriturik. Alemana zela konturatu zen. Bere zorroan pistola, munizioa, pasaporte alemana eta diru pila bat aurkitu zituen. 20.000 pezeta, garai hartan dirutza, ingeles libera batzuekin batera. Ez daki zer egin, mutila atxilotu, dirua hartu eta ofizialei eman, baina ofizialak diruarekin geratuko ziren errezeloarekin. Horretan ari zela, mutil alemanak kolpea eman eta alde egin zuen, Luciaren aitonak ihesean txapelean jotzen duen tiro eginda ere. Baina azkenean harrapatu eta tiroa bota ondoren, mutila ahuspez geratzen da. Errematatzeko adorerik gabe, mendian behera abiatzen da Luciaren aitona. Baina ekaitzaren erdian konortea galdu, hotzez, eta azkenean Baztango Antzola etxean ikusi zuen bere burua, diru guztia galtzerdietan ezkutaturik.

V. kapitulua

Kontaketaren erdina, Mikelek jatetxera gonbidatzen du Lucia. Erakarrita sentitzen da neska horrengana eta plazer gaiztoa sentitzen du gogoratuz hara Lidiarekin joaten zela eta Lidia ere han bertan egon daitekeela imajinatuz. Bazkaltzen ari diren bitartean Luciak jarraitzen du kontatzen aitonaren historia. Zorte onekoa izan zen aitona, gertakari hartan soldadu batzuk hotzez hil zirelako; aitonari hiru hatzamar moztu zizkioten, izoztuta. Ospitale militarrean eduki zuten, eta denbora guztian dirua soinean eraman zuen ezkutaturik. Hiru hatz galduta, aitonari lizentzia eman eta armada utzi zuen. Almerian tailerra erosi zuen diruarekin, eta ezkondu egin zen. Emazteari ere ez zion ezer esan diruaren jatorriaz. Eta ekonomikoki bizitza ondo joan zaio, baina beti errudun sentitu da mutil hura bere ustez hil eta dirua lapurtu ziolako. Ustez hil, zeren mutil horren arrastorik ez zuten aurkitu militarrek. Mikelek ziurtzat du, ordea, hil zela, ezinezkoa baitzen ekaitzetik bizirik ateratzea. Baina Luciak dio ezetz, zeren kontatzen dio aitonak deitu egin ziola zaharetxetik guztiz asaldatuta albistegian Baztango sutearena aditu zuenean, zehatzago belarria falta zitzaioan gizonaren aipamena egin zutenean, berak egindako lehen tiroak, txapelean jo zuenak, belarria kendu ziola seguru dagoelako. Harrigarriegia, kointzidentzia hutsa izateko. Mikelek kontatzen dio orduan anaiaren etxean Fritz Heinrichen izenean tiketa aurkitu zuela. Gainera Baztango Antzola herriko desintoxikazio klinika eta borda leku berean daude. Mikelek proposatzen dio hara joatea baina neska nekatuta dago eta hurrengo egunerako uztea nahiago du. Taxia hartzen du hotelera joateko. Mikel gero eta harrapatuago sentitzen da neska horrekin.

VI. kapitulua

Lo gaizki eginda, Mikel jaiki egiten da, Lucia gogoan, bere bizitza hondatuarekin neska horrekin aurrera egiteko itxaropen eskasak dituela jakin arren. Garbiketa egiten saiatzen da, egoerari buelta emateko. Prestatu eta autoaren bila doanean, ez du inon aurkitzen. Azkenean taxia hartu behar du hotelera iristeko.

LANEAN